ZEMSTA - Akt IV
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Nie wyzywaj go na cięcie,
Bo jak machnie po pętlicach,
Zdywiduje, jak Bóg Bogiem.

GŁOSY
w kaplicy
Wiwat, wiwat - państwo młodzi!

REJENT
Któż wesele tu obchodzi?

DYNDALSKI
Rejentowicz.

REJENT
jak oparzony
Być nie może!

CZEŚNIK
za sceną
Hej, Dyndalski! tam do czarta!
Okulbaczyć mi dzianeta!
wychodząc
Już kaducznie przeszła czwarta.

Scena jedenasta
Rejent, Cześnik
Cześnik, przyszedłszy na przód sceny, postrzega Rejenta - staje jak wryty. Rejent kłania się nisko. - Czas milczenia - oko w oko patrzą. - Cześnik chwyta za szablę, toż samo i Rejent. Czas jakiś zastanowienia: Cześnik zdaje się walczyć z sobą. Dyndalski wybiega do kaplicy.

CZEŚNIK
na stronie
Nie wódź mnie na pokuszenie,
Ojców moich wielki Boże!
Wszak, gdy wstapił w progi moje,
Włos mu z głowy spaść nie może.
Odpasje i rzuca karabelę na stół. Rejent zawiesza czapkę na rękojeści swojejszabli
Czegóż żądasz?

REJENT
Mego syna.

CZEŚNIK
Ha1 ha! rozkosz mi jedyna!
Będziesz zadość miał z tej strony -
Ale z żoną czy bez żony?
REJENT
wstrzymując się
To... za wiele...

CZEŚNIK
Co za wiele? -
Tyś mi ukradł moją wdowę,
By ją zmienić na synowę -
Jam zatrzymał twego syna,
By mu sprawić tu wesele;
Masz więc byka za jendyka.

Scena dwunasta
Ciż sami, Klara, Wacław, Papkin, Dyndalski, dworzanie, kobiety.
Wszyscy z bukietami wychodzą z kaplicy.

WACŁAW
Ach, mój ojcze!

KLARA
Ach, mój stryju,
Niech się skończy ta zawiłość!

WACŁAW
klękając
Przebacz, ojcze, i wzajemną
Pobłogosław nasza miłość.

REJENT
Wstań, serdeńko, i chodź ze mną.

Scena trzynasta
Ciż sami, Podstolina

PODSTOLINA
Mamże wierzyć, co się dzieje!
Wacław z Klarą...

REJENT
na stronie
Oszaleję!

PODSTOLINA
Tak jest, wierzę - już się stało.
Więc wam powiem - i niemało:

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 -  - 12 - 


  Dowiedz się więcej
1  Znaczenie i uniwersalizm Zemsty
2  Geneza Zemsty Fredry
3  Plan wydarzeń Zemsty



Komentarze
artykuł / utwór: ZEMSTA - Akt IV







    Tagi: